Manon Thomas: Recht

Manon Thomas: Recht

Door -
0

Je hebt van die onderwerpen die gegarandeerd voor heftige discussies zorgen. In het ene gezin is het politiek, in het andere de gezondheidszorg en als je geluk hebt, is het de laatste mode. Bij ons slaan de vlekken in de nek als het om politie en/of justitie gaat. Helaas hebben mijn jongens op zeer jonge leeftijd ondervonden dat ‘die pet’ ons niet allemaal even goed past.

Als knullen werden ze ooit, na een bezoekje aan de kermis, door een heus arrestatieteam tegen de grond gewerkt. Pistool in het gezicht. Hun – op de kermis verworven – klappertjes pistooltjes werden in beslag genomen en zie daar het begin van de ‘warme band’.

Kun je het de mannen in blauw kwalijk nemen? Diezelfde week had een knul van een jaar of 12/13 een doorgeladen pistool op één van hun collega’s gericht. “Van Noord-Afrikaanse afkomst” hadden de kranten gekopt.

Mijn zoons zijn half zwart-Amerikaans en vallen voor de gemiddelde Nederlander in de categorie van die krantenkoppen. De praktijk maakt het heel lastig voor een moeder, om de onpartijdigheid van het instituut dat waakzaam en dienstbaar hoort te zijn, te verdedigen. In de jaren ná het kermis-incident is het er niet beter op geworden. Ik kan er een boek over schrijven. Helaas.

Mijn wekker liep vanochtend om 6 uur af. Ik ging mee. Voor de zekerheid. Om eventueel in te grijpen. Het gíng werkelijk helemaal nergens over. In 2013 was Marvin met een stel vrienden op stap. Ze besloten en masse gebruik te maken van een plaskruis op straat. Uit de nabij gelegen club had een heerlijke beat geklonken, waarop de heren besloten het plaskruis tevens te gebruiken als drumstel en een lekker roffeltje te maken. Een voorbijlopende agent had mijn zoon als enige (donkere) uit de groep aangesproken. Hem om een ID gevraagd en een waarschuwing gegeven. Daar is later op wonderbaarlijke wijze een procesverbaal van opgemaakt.

Nu, bijna 3 jaar later, mocht meneer voorkomen, in Den Haag, voor overtreding van artikel 424 . Maximale boete € 400. Briesend en vol opnieuw beschadigd vertrouwen in onze rechtsstraat was hij een paar maanden geleden met de ‘uitnodiging’ van de kantonrechter binnen gekomen. Op dat moment besloot ik al die wekker te zetten…..

De sfeer was gemoedelijk en gezellig op de heenweg. We babbelden over ditjes en datjes, hadden plezier om een paar leuke momenten van het afgelopen weekend en gingen een weddenschap aan over Wié een scheet zou durven laten in de rechtbank.

Marvin werd gehoord én Vrouwe Justitia luisterde! WAUW

vrouwe justitia

Niemand heeft waarschijnlijk gemerkt hoe beladen dit onbenullige zaakje voor óns was. Nou ja, misschien de mensen die ons zagen “High Five-en” op de stoep van de rechtbank. De selfie met middelvinger werkte helend.

Op de terugweg deed ik één voorzichtige poging om een nieuwe basis te leggen voor vertrouwen: “Soms is er Recht”. Respons: “Gelukkig wordt het vooroordeel van politie & justitie ruimschoots gecompenseerd door het vooroordeel van de dames die een bruin kindje willen…”

Zelden heeft een auto zo bol gestaan van het schateren. Volumeknop op 10 en huiswaarts.

Manon

Reacties via Facebook

comments

Soortgelijke artikelen