Manon Thomas: Lieve Petra

Manon Thomas: Lieve Petra

Door -
2

Lieve “Petra”,

 Heel wat jaren geleden waren onze levens intens met elkaar verweven. We hebben samen geleefd, geliefd en geloofd in elkaar.

 Zo’n band die nooit verdwijnt, ook al zie je elkaar niet meer. De telefoongesprekken zijn jaren geleden gestopt, we reageren op elkaars facebook posts en sturen elkaar liefde via whatsapp. Met oud en nieuw, op onze verjaardagen. Maar wél echte liefde.

Toen ik van de week een bericht van je kreeg, was ik verrast en direct nieuwsgierig. Twee jaar geleden had je dat ook eens gedaan. Je had je geluk met me gedeeld, je ging eindelijk trouwen. Zoals je daar altijd al van gedroomd had. In een witte sprookjesjurk, in een koets, in een kasteel met alles er op en er aan. Je prins als trotse winnaar van je hart en je vertrouwen.

Je beschadigde hart. Het vertrouwen dat je als heel klein kind al was afgenomen. Door iemand, die zich je vader noemde. Maar jouw lieve lijf en je hart kapot maakte. Voor zijn eigen genoegen. En nu was daar je prins. Die lieverd. Je beschermer. De rust zelve. De rust, die jij zo nodig had. Met je ADHD party animal buitenkant en vooral je onzekere kwetsbare binnenkant.

We mochten het meevieren. En dat deden we ook. En daarna vertrokken we weer. Ieder, naar een andere kant van ons land. In het vertrouwen dat de toekomst mooi zou zijn. Eindelijk!

En toen kwam je bericht. Je was verliefd, de scheiding al aangevraagd, volgende week een nieuw huisje met je nieuwe liefde. Maar nu nog even een paar nachten overbruggen. Bij Van der Valk. Want dat kon niet anders. Maar je had even geen geld. Maandag wel weer hoor. Ik was je laatste hoop…..

Geld. Wat boeit mij geld? Petra, je mag alles hebben, wat ik heb. Maar dit klopt niet! Jij appt mij voor geld? Nooit een keer. Echt nooit een keer!! Ik heb je mijn huis aangeboden, je hebt me afstandelijk bedankt en toen hoorde ik niks meer. Je liet me in totale verwarring achter.

Totdat je prins belde, zijn stem klonk mat. Zijn verhaal had hij al zoveel malen verteld, dat het klonk alsof hij het oplas. Je was 6 weken geleden in handen gevallen van een lover-boy. Je bent het perfecte slachtoffer. Zo kwetsbaar gemaakt door degene, die je allerliefste had moeten zijn. Zo kwetsbaar, dat je allerliefste van nú, niet meer bij je kan.

Petra..

Je heet niet Petra. Je noemt jezelf nu Petra. Maar dat ben je niet. Kom terug. Je bent het waard. Weet je nog?

Manon

 

Reacties via Facebook

comments

Soortgelijke artikelen