Manon Thomas: For girls only

Manon Thomas: For girls only

Door -
0

Ruim drie jaar geleden namen we afscheid. Ik vond dat toen al lastig, maar nu ik toe ben aan een vervolg afspraak, wordt het steeds vervelender. Dokter P kwam in mijn leven toen ik zwanger was van Marvin, nu 22 jaar geleden. Hij was “mijn” gynaecoloog. Klein van stuk, kort van stof, zeer capabel en aimabel, brilletje, glimlach. Zo’n man die de kunst verstaat om je intieme kwetsbaarheid met gepaste afstand te benaderen. Snap je wat ik bedoel?

Alleen vrouwen snappen zoiets! En dr P ooit. Want in 2013 ging hij met pensioen. En sindsdien heb ik me niet meer laten nakijken. Ook het spiraaltje dat in 2014 al vervangen had moeten worden, zit nog prima op z’n plek…. oftewel, het werd hoog tijd om een nieuwe gynaecoloog te zoeken. En dan ben ik zo’n enorme trut hè! Een preutse trut zelfs met heeeeel veel vooroordelen.

De vrouwelijke gynaecoloog in de praktijk waar dr P werkte, had ik in wandelgangen wel eens voorbij zien lopen. Die had van mij het predicaat: “Meer geschikt voor een vee-artsen praktijk in Nieuw Zeeland” meegekregen. De waggelende tred op spekzolen verraadde een absoluut gebrek aan finesse en fijngevoeligheid. Jazeker, ik had het lef gehad om dat te denken. De jongere manlijke gynaecoloog, dokter B had assistentie verleend bij de bevalling van Marvin. Hij had me het gevoel gegeven dat ik een Bertha 376 was. Die zak wil ik nooit meer zien.. Het is zó lekker om dat hier op te schrijven.

gynaecoloog

Dus op zoek naar een compleet nieuw ‘gezicht’. Gelukkig heb ik een vriendin, die ik voor de volle 100% vertrouw, als het om dit soort vraagstukken gaat. Zij heeft in het betreffende ziekenhuis gewerkt en kent de artsen niet alleen van eigen ervaring maar ook van ‘achter de coulissen’….. Vanmorgen alle moed bij elkaar geschraapt en gebeld voor een afspraak.

Maar dat gaat zo maar niet, blijkbaar…. Daar heb je een doorverwijzing van je huisarts voor nodig….. Wist ik niet. Nooit gedaan. Altijd gewoon dokter P gebeld. Afspraak gemaakt. Twintig jaar lang. Er zat niets anders op dan even de omweg naar de huisarts te maken. Toen ik de vriendelijke assistente vroeg even een doorverwijzing te ‘regelen’, vertelde ze me doodleuk dat dat helemaal niet nodig was. Zij-zelf kon het uitstrijkje wel maken en de huisarts het spiraaltje vervangen.

Stilte.. denk, denk, denk. “Uh, wil je tóch even vragen om een doorverwijzing?” Gelukkig vroeg ze niet om uitleg, want dat zou alleen maar heel lullig overkomen. Ik wil met mijn huisarts over van alles kunnen praten, maar “dat” is de afdeling van de gynaecoloog. Alsof ik wil zeggen: “Laten we privé en zakelijk gescheiden houden”.  Snap je wat ik bedoel?

Ja hè? Jij snapt wat ik bedoel. En zij ook. Dus óp naar de nieuwe gynaecoloog. Ik hoop dat het een klein mannetje is, met een bril, een glimlach en weinig tekst.

Manon

 

Reacties via Facebook

comments

Soortgelijke artikelen